خانه / دسته‌بندی نشده / آتئیست – atheos – بی خدایی

آتئیست – atheos – بی خدایی

آتییست
آتییست

آتئیست – بی خدایی اندیشه ای که در میان گروهی از پیروان داروین دیده می شود – این گروه برای هیچ پدیده ای قایل به وجود خدا نیستند

آتئیست اندیشه ای که در میان گروهی از پیروان داروین دیده می شود. این گروه برای هیچ پدیده ای قایل به وجود خدا نیستند. آتییست ها برای تمام پدیده ها به دنبال توجیهات غیرمذهبی بوده و منکر ذات الهی می باشند. آنها اصول اخلاقی و پایبندی به اخلاقی را بدون تکیه بر مذهب دنبال می کنند. هر چند در طول تاریخ افرادی چون هیتلر و استالین نمونه های از بی اخلاق ترین آتییست ها محسوب می شوند.

 

آتئیست به چه معناست؟
آتئیست – Atheism یا خداناباوری اندیشه ای که از سوی منکران خدا اظهار شده است. آتییست در دو مفهوم محدود و جامع کاربرد دارد. در مفهوم محدودتر- آتییست به معنای بی خدایی است که هیچ خدایی وجود ندارد. آتییست در مفهوم جامع‌تر به معنای بی‌خدایی به سادگی- عدم باور به وجود هر گونه خداست. نظریات آتییست ها و بی خدایان در مقابل خداباوری قرار می گیرد. در کلی‌ترین شکل- آتییست به معنای انکار خدا می باشد.
واژه آتییست در زبان انگلیسی و از زبان یونانی گرفته شده است که به معنای بی خدایان می باشد. این واژه با دلالت ضمنی منفی- برای کسانی استفاده می شد که به خدایانی که در جامعه در سطح گسترده مورد پرستش قرار می گرفتند- بی اعتقاد می شدند. ممکن بود این خدا یک تندیس یا یک حیوان بود. به هر به آنها واژه آتییست اطلاق می شد. زمانی اندیش های آزادی و پرسش‌گری شک‌گرایانه گسترش یافت- انتقادات از دین نیز بیشتر شد. همین عامل موجب شد تا به طور رسمی در قرن 18- واه آتییست در مورد منتقدان دین استفاده شود.

 

دلایل آتئیست ها در خداناباوری

آتئیست ها برای نظریات و اعتقادات خود براهین متعددی را عنوان می کنند. آنها از استدلالهای فلسفی- اجتماعی و تاریخی بهره می گیرند و علت عدم باور به خدای ماوراطبیعه را به فقدان شواهد تجربی- مسیله شر- برهان وحی‌های متناقض و اختفای الهی می دانند. البته اگر چه بسیاری از آتییست از فلسفه‌های سکولار استفاده می کنند- اما برای بی‌خدایی هیچ ایدیولوژی یا مسلک فکری و رفتاری واحدی وجود ندارد. دلایل آنها برای گرویدن به مسلک آتتئست متفاوت و متعدد است. آنها بر این باروند که آتییست یا بی‌خدایی- نسبت به خداباوری- یک جهان‌بینی بهینه‌تر است- در نتیجه آنها هیچ مسیولیتی برای اثبات خدا ندارند و بلکه مدام به دنبال دلایلی برای اثبات بی خدایی هستند.

در اروپا به آتییست ها ماده باوران یا بی دین ها نیز گفته می شود. در دیگر کشورهایی که به وجود خدا ایمان دارند- آتییست ها زندگی می کنند. در فرهنگ هایی که یک نماد را به عنوان خداوند پرستش می کنند- نمی توان به آنها برچسب آتییست زد. برای مثال هندوهایی که گاو را مقدس می دانند- خداوند در یک حیوان متجلی شده است و گذشته از باور اشتباه- آنها منکر وجود خدا نیستند. چرا که خدا در نزد این گروه ها به شکل دیگری تعریف شده است.

 

دسته بندی آتئیست ها

دسته بندی آتئیست ها کار دشواری است. زیرا همه به یک دلیل به مسلک آتییست نپیوسته اند و هر یک دلیل خاصی برای کار خود دارند. از سوی دیگر نظریات آنها در مورد جهان و حتی رد خدا نیز با یکدیگر متفاوت است. میزان آتییست ها در جهان در حال حاضر حدود 2-3 درصد است که 11-9 درصد آنها تنها خود را بی دین می دانند و منکر خدا نیستند. بر اساس یک گزارش دقیق از میزان آتییست ها- میزان این افراد در کشورهای غربی بیشتر از سایر کشورهای آفریقایی و اسیایی است.

آتییست در کشورهای سوید در حدود 85 درصد- در دانمارک 80 درصد- در نروژ در حدود 72 درصد و در کشور فنلاند به 60 درصد می رسند. در کشورهای رومانی- قبرس و لهستان تعداد آتییست به درصدهای تک رقمی میرسد. هر چند ژاپنی ها نیز در میان کشورهای آسیایی دارای 65 درصد آتییست است.

دلایل گرایش به آتئیست

اینکه چرا یک گروه از انسان ها به آتییست گرایش دارند- دلایل زیادی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

1- از آنجا که هیچ شاهد و مدرک مستدلی برای تایید برخی گفته های ادیان وجود ندارد.
2- آتئیست ها معتقدند که ادیان دلیل واضح و برهان های منطقی برای گفته های خود ندارند.
3- آتئیست معتقدند که ادیان موجب ضرر و پسرفت بشریت می شود.
4- بیشتر آتئیست زمانی دیندار بوده اند ولی پس از مدتی نسبت به آن دین بی اعتقاد شده اند.
5- آتئیست علاوه بر بی خدایی- سکولار نیز هستند و بر این نظرند که نباید هیچ امکانی در اختیار ارگانهای مذهبی قرار بگیرد.
6- آتئیست ها معتقدند که برای جواب به چگونگی آفرینش باید به دنبال جواب های درست و قانع کننده بود. پاسخ های خیالی از نظر آتییست تنها توسل 7- به آسمانهاست که منطق خاصی در پشت آن نیست.

اصول آتئیسم

آتییست ها برای خود قوانین و اصول خاصی دارند که هر کسی وارد این مسلک می شود- کم و بیش به آن اعتقاد پیدا می کند. آنها برای هر چیزی توجیه علمی می آورند. به طور کلی اصول آتییست را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

 

نظر آتئیست نسبت به جهان آفرینش

آتئیست برای توضیح اینکه چگونه جهان آفرینش به وجود آمده است به هیچ عنوان به نام خدا تکیه نمی کنند.
آتئیست بر این نظرند که اگر انسان ها به رشد و کمال رسیده باشند- بدون دین هم می توانند اصول اخلاقی و راه درست را در پیش بگیرند.
آتئیست ها معتقدند که انسانها خود می توانند واضع قوانین رفتاری و اصول اخلاقی باشند- بنابراین هیچ نیازی به دین و مکاتب مذهبی نیست که قانون اخلاقی وضع کنند.

 

نظر آتییست نسبت به اصول اخلاقی

آتییست نیز همچون سایر انسانهای مذهبی می توانند نسبت به مسکل خود بی اعتقاد یا معتقد باشند. همچنین پایبندی به اخلاق و یا لاقیدی در گروه آتییست دیده شده است. افرادی که به خدا باور ندارند اما می توانند راه درستی داشته باشند و دوم آتییست هایی که برای بی قیدی اخلاقی وارد این مسلک شده اند. در واقع ممکن است آتییست ها نیز به همان اصولی که دینداران به آن پایبند هستند- آنان نیز تعهد اخلاقی داشته باشند. تفاوت میان دینداران و آتییست این است که آتییست برای خوب یا بد بودن کارها- از منبع الهی کمک نمی گیرند. در واقع آتییست معتقد است که نداشتن اعتقاد به خدا باعث نمی شود که افراد به دزدی یا جنایت مشغول شوند. آنها یک سوال طرح می کنند- که آیا اشخاص دیندار – تنها به دلیل ترس از آتش جهنم است که دزدی نمی کنند؟ اگر جواب مثبت است- آن فرد یک دزد است.

 

چارچوب فکری آتییست

با وجودی که بسیاری از آتییست ها سکولار هستند و از انسانگرایی- طبیعت گرایی و عقل گرایی پیروی می کنند اما هیچ ایدیولوژی یا چارچوب فکری مشخصی ندارند که همه آتییست به آن پایبند باشند. برخی از آنها ممکن است متعادل- برخی دیگر افراط گرا و برخی نیز در سطح خفیف هستند.

مشهورترین آتییست ها

از جمله مشهورترین آتییست ها می توان از داروین نام برد. او بر این نظر بود که داستان آدم و هوا کاملا ساختگی است. نه انسانی آفریده شده و نه از بهشت به زمین فرود آمده است. بلکه انسان ها از نسل میمون ها هستند که در طی میلیون ها سال تکامل پیدا کرده اند. داروین این نظریه را در مقابل بهشت و دوزخ و آفرینش الهی مطرح کرد. اگر چه با مخالفت شدید کلیسا مواجه شد- اما هنوز هم به عنوان یک اندیشه پذیرفته شده است. مکتب داروینیسم همگی آتییست هستند که منکر خدا بوده و بر این نظرند که انسان آفریده نشده- بلکه تکامل یافته است. این نظریه را در رابطه با سایر پدیده ها و موجوادات تعمیم داده و بنابراین وجود یک آفریدگار را منکر می شوند.

ایرادات آتئیست ها

یکی از بزرگترین مشکلات در ایدیولوژی آتئیست- نبود خداست. نداشتن یک نیروی برتر که بتوان به آن تکیه کرد- در مواقعی که بشر به یک تکیه گاه نیاز دارد- به یک مشکل روحی بزرگ تبدیل می شود. در هر حال بشر در درون خود به نیرویی نیاز دارد که تا بتواند به او تکیه کند. حتی آتییست ها هم با وجود انکار خدا- به این نیرو نیاز دارند. در مواقعی که بشر با سراشیبی ها مواجه می شود- نیاز به نیرویی ماموفق نیروی بشری بیشتر می شود. حال آنکه یک آتییست به دلیل خداناباوری- از تکیه به این نیرو که همان ذات الهی است- بی بهره می ماند. ضربات شدید روحی که در زمان بروز مشکلات رخ می دهد- در افراد خداناباور و آتییست بیشتر از دینداران است. زیرا خداباوران برای مقابله با مشکلات به یک نیروی مافوق بشری تکیه می کنند. اما آتییست ها هیچ تکیه گاهی نداشته و باید به تنهایی همه مشکلات را پشت سر گذارند.

نمونه آتییست هایی که از بحران اخلاقی رنج برده اند را می توان از بین سیاستمداران نام برد. افرادی همچون هیتلر و استالین که با جنایت و کشتار هزاران انسان- هیچ توجیه اخلاقی برای آن نداشتند.

 

پاسخ اسلام به خداناباوری

جعفر سبحانی فقیه و فیلسوف شیعی در نوشتاری نسبت به خداناباوری پاسخ داده و به این فلسفه ایراداتی را وارد کرد .یک فیزیکدان اگر بخواهد با دریافت‌های خود- وجود ماورا طبیعت را نفی کند- به سان جنینی است که در رحم مادر- خارج رحم را انکار کند و بگوید: آسمان و زمین و دریا و اقیانوسی وجود ندارد. جهان و شرق و غرب آن- همین رحم است که من در آن پرورش می‌یابم. ولی این قضاوت از او پذیرفته نیست و به همین روی- وقتی پرده‌ها از میان رفت و دیده به جهان گشود- از قضاوت خود- نادم و پشیمان می‌شود و عالم دیگری را می‌بیند- که در آن زمان در عقل او نمی‌گنجید- چه نیکو می‌گوید شاعره نغز سخن:

مرغک اندر بیضه چون گردد پدید گوید اینجا بس فراخ است و سپید

عاقبت کان حصن سخت از هم شکست عالمی بیند بسی بالا و پست

گه پرد آزاد در کهسارها گه چرد سرمست در گلزارها

 

جعفر سبحانی همچنین به برتراند راسل و شبه او اینچنین پاسخ داده است : جناب راسل بین دو مسیله خلط کرده است:

1- هر پدیده‌ای پدید آورنده دارد.
2- هر موجودی پدید آورنده دارد.

آن‌که صحیح است- همان گزاره اولی است که موضوع آن پدیده است- یعنی چیزی که نبوده و بعدا پدید آمده است که البته نیاز به پدید آورنده دارد.

و اما دومی کاملا غلط است- زیرا موضوع گزاره -موجود– اعم از پدیده و غیرپدیده است- چیزی که اصلا مسبوق به عدم نبوده و به اصطلاح ازلی بوده است- نمی‌توان برای آن پدید آورنده‌ای اندیشید وگرنه دچار تناقض می‌شویم- زیرا اگر قدیم است پس پدید آورنده ندارد و اگر علتی دارد- پس قدیم نیست- بلکه حادث است.

هشت دسته براهین اثبات وجود خدا به حصر استقرایی عبارتند از:

1 – براهین وجودی یا وجود شناختی یا هستی شناختی – Ontological Argument –
2 –  براهین وجوب و امکان یاعلت اولی یا جهان شناختی- Cosmological Argument –
3 – براهین غایت شناختی- Teological Argument –
4 –  براهین درجات کمال
5 –  برهان از راه حوادث و تجارب خاص
6 – براهین اخلاقی- Moral Argument –
7 –  برهان اجماع عام یا فطرت
8 –  براهین احتمالات- Probability Argument -.

 

نمادهای آتییست

 

آتئیست

 

 

 

 

 

 

آتئیست

 

آتئیست

 

آتییست

 

منبع : 

وبگردها 

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

آماندا سیفرید

آماندا سیفرید – Amanda Seyfried

آماندا سیفرید بازیگر و خواننده آمریکایی است- بازی در فیلم تلویزیونی به نام -همه فرزندان …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − هشت =