خانه / ادبیات / گابریلا میسترال – Gabriela Mistral

گابریلا میسترال – Gabriela Mistral

گابریلا میسترال
گابریلا میسترال

گابریلا میسترال – نام مستعار لوسیا دماریا دل پرپتویو سوکورو گودوی آلکایاگا- شاعر- آموزگار- دیپلمات و فمینیست و فعال حقوق زنان شیلیایی بود – وی نخستین فرد از آمریکای لاتین بود که برنده جایزه نوبل در ادبیات شد

زندگبنامه گابریلا میسترال

گابریلا میسترال در ۷ آوریل ۱۸۸۹ میلادی- در دهکده دورافتاده در شمال دره الکی -Elqui- شیلی به دنیا آمد و در روستای مونته‌گرانده پرورش یافت. او از سن ۱۵ سالگی آغاز به آموزگاری کرد و بعد از سوی آموزش و پرورش شیلی به عنوان رایزن آموزشی برگزیده شد. در سال ۱۹۱۴ با غزل‌های سه‌گانه‌اش به نام غزل‌های مرگ برنده جایزه ملی شعر شیلی شد. او همچنین به نمایندگی مردم شیلی در جامعه ملل و پس ازآن در سازمان ملل متحد برگزیده شد.
مسیترال در سال ۱۹۴۵ به خاطر داستان معروف -دعا به خاطر آنها که خودکشی کردند- موفق به دریافت جایزه ادبی نوبل گردید.
گورنبشته وی این جمله است: -آنچه روح برای جسم انجام می‌دهد- همان را شاعر برای مردم خود به جای می‌آورد-.

شعرهای -گابریلا میسترال- خواننده را به کمک موزیکال بودن بیت‌ها در خود غرق می‌کنند. خصوصیت شعرهای وی این است که این شعرها می‌توانند به‌طور عمیق- خواننده را تکان بدهند و احساسات را برانگیزند. شعرهای وی اغلب سرشار از اندوه و غم و حاکی از مرگ شخصیتی است که بیشتر در نوشته‌های وی به چشم می‌خورد. وی با مرگ مادرش به‌طور عمیقی تحت تاثیر قرار گرفت و بعد غم نوه 17 ساله‌اش هم به آن اضافه شد. با این حال شعرهای وی این امید را می‌دهند که روزی جهان کنونی بهتر از این باشد.

 

گابریلا میسترال
گابریلا میسترال

نکته جالب توجه در شعرهای -گابریلا- توجه وی به حقوق زنان و جهت‌گیری‌های اجتماعی و سیاسی است. -گابریلا- همیشه تلاش کرده تا زن ها بتوانند حق‌شان را بگیرند و جایگاه آموزشی- کاری و اجتماعی‌شان را پیدا کنند.

شعر وی با عشق- طبیعت و خوشبختی- بدبختی- دریا و جاودانگی آمیخته شده است. گزیده‌ای از سروده‌های این شاعر در کتابی با نام -شب زنبیل سیاهیست- در ایران ترجمه و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی از سوی انتشارات مروارید و نشر گفت‌وگوی تمدن‌ها به انتشار رسیده است.

وی در سال 1914 با غزل‌های سه‌گانه‌اش به نام -غزل‌های مرگ- برنده جایزه ملی شعر شیلی شد. وی به نمایندگی مردم شیلی در جامعه ملل و پس از آن در سازمان ملل متحد برگزیده شد.
-گابریلا میسترال- تخلص شاعرانه خانم بزرگ‌ترین بانوی شاعر معاصر آمریکای‌ لاتین است. این زن که جهانی‌ترین و موقرترین بانوی شاعر معاصر به‌شمار می‌رود- تنها کسی از نویسندگان و شاعران آمریکای لاتین است که جایزه بین‌المللی نوبل گرفته است.

-گابریلا میسترال- اهل شیلی است و بعد از -روبن داریو- -داریوش- شاعر بزرگ نیکاراگویه- بزرگترین شخصیت ادبی آمریکای لاتین به‌شمار می‌رود. شعر وی فوق‌العاده محکم و قوی است و برخلاف سایر بانوان شاعر در آمریکای جنوبی- به هیچ وجه از عشق‌های جسمانی و هوس‌آلود صحبت نمی‌کند. شاید این زن را بتوان یکی از شاعره‌های موقر در تاریخ شعر جهان نام داد. آنچه بیش از هر چیز در آثار شاعرانه این خانم جلب توجه می‌کند- تحسین و تجلیل فوق‌العاده او از احساسات و عواطف مادری و وصف مقام بزرگ مادر است.

مرگ 

گابریلا میسترال ۱۰ ژانویه ۱۹۵۷ میلادی -۶۷ سالگی- در روستای همپستد- نیویورک بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.

 

گابریلا میسترال
گابریلا میسترال

آثار گابریلا میسترال

– غزل‌های مرگ -Sonetos de la Muerte-‏ -۱۹۱۴- -برنده جایزه ملی شعر شیلی-
– ویرانی -Desolación- ‏ -۱۹۲۲-
– تدریس برای زنان -Lecturas para Mujeres-‏ -۱۹۲۳-
– نازک‌دلی -Ternura-‏-مادرید ۱۹۲۴-
– Nubes Blancas y Breve Descripción de Chile ۱۹۳۴‏
– بریدن -Tala-‏-بوینوس آیرس ۱۹۳۸-
– گزیده‌ها Antología‏ -۱۹۴۱-
– چرخشت -Lagar-‏-سانتیاگو- شیلی ۱۹۵۴-
– Recados Contando a Chile ۱۹۵۷‏
– شعر شیلی -Poema de Chile-‏ -۱۹۶۷- انتشار پس از مرگ

 

منبع :

سیمرغ

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

هرمز میلانیان

هرمز میلانیان – Hormoz Milanian

هرمز میلانیان زبان‌شناس ایرانی و استاد زبانشناسی دانشگاه تهران بود- میلانیان تحصیلات خود را در …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج + دو =