خانه / ادبیات / سبک های ادبی و هنری / کامران کاتوزیان – Kamran katoziyan

کامران کاتوزیان – Kamran katoziyan

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

کامران کاتوزیان نقاش و مجسمه ساز ایرانی بود- کامران کاتوزیان درباره فعالیت نقاشانه خود می‌گوید: به طورکلی- من یک نقاش آبستره کار هستم- اگر در مقطعی پاپ را تجربه کردم- مربوط به دوره جوانی- ماجراجویی و تجربه بود- دوره ای شیرین که چندان هم دور از نقاشی‌های آبستره نبود

زندگی کامران کاتوزیان

کامران کاتوزیان در سال ۱۳۲۰ در تهران به دنیا آمد. کامران کاتوزیان از همان کودکی علاقه خودش را به نقاشی نشان داد- و به تدریج نیز به سرگرمی ‌او بدل شد- و در این کار نسبت به سنی که داشت- مهارت خوبی یافت. سیکل اول دبیرستان را که تمام کرد- پدرش تصمیم گرفت او را برای تحصیل به آمریکا بفرستد. استاد کاتوزیان در این باره می‌گوید: دو سالی از ورودم به امریکا نگذشته بود که پدرم مرحوم شد. بنابراین- من ماندم و خودم. دوران خیلی سختی بود- به این دلیل که فاصله من با خانواده به قدری زیاد بود که امکان ارتباط و رفت وآمد در آن زمان مقدور نمی‌شد. تنها وسیله ارتباطی من با خانواده نامه بود که چهار ماه طول می‌کشید جواب آن برسد. ارتباط تلفنی هم خیلی گران و دشوار بود. برای من که سن کمی ‌داشتم- این ایام خیلی دشوار گذشت.

سپس به توصیه یکی از اساتید- به دانشکده‌ای در ایالت ورمونت رفت. او می‌گوید: چرخش دیدگاه من به طرف نقاشی -مدرن- در سال 1962 اتفاق افتاد- یعنی زمانی که من ویلیام ‌هانت را- که فکر می‌کنم یکی از بهترین نقاشان معاصر امریکا است- ملاقات کردم. او به عنوان یک معلم- فلسفه واقعی هنر را به من آموخت و سبب پختگی تفکر من درباره هنر شد. از نقاشان مورد علاقه‌ام در زمان تحصیل- بیش از همه کلاین -نقاش امریکایی 1910- 1962- که هنوز هم با من است- بود. او که عمری چندان طولانی نداشت- دوره کوتاهی درخشید. نقاشی‌هایش به قدری قرص و مسلط بود که آدم مقابل کار له می‌شد. در دوره ای ماجراجویی جکسن پالک -نقاش امریکایی 1912- 1956- من را مسحور خودش کرد. همچنین نقاشان دیگری مثل مارک روتکو -نقاش 1903- 1970- و مارک توبی -نقاش امریکایی 1890- 1976- که کارهای خیلی درخشانی داشتند. در نیویورک آن سال‌ها- وقتی به گالری‌ها سر می‌زدی- آثاری را می‌دیدی- بسیار قرص و بی‌نظیر- و از نقاشانی که اصلا معروف نبودند. بعد از آن دیگر کارهایی به آن محکمی‌ و درخشندگی ندیدم. بدی نقاشی آبستره این است که خیلی سریع- اول صدها- و بعد هزاران نفر به آن پیوستند و چون چشم مخاطب به این نوع کارها عادت نداشت- بنابراین- در تشخیص هم دچار اشکال می‌شدند. شارلاتانیسم خیلی سریع در این سبک رخنه کرد- در حالیکه کمتر آدم خبره ای قادر به تشخیص درستی و نادرستی و اصالت آن بود.

کامران کاتوزیان- برای مدت دو سال به ایران برمی‌گردد -1342- 1343-. برای یافتن کار به اداره فرهنگ وهنر مراجعه می‌کند و بلافاصله جذب این اداره می‌شود. در آنجا با چنگیز شهوق و ناصر مفخم آشنایی و دوستی نزدیکی پیدا می‌کند و بعد از چندی به اتفاق- گالری صبا را در خیابان صبا جنوبی راه می‌اندازند -1343-.

کاتوزیان با ارایه یک نقاشی انتزاعی با عنوان -پدر پدرم وقتی جوان بود- و یک مجسمه آهنی انتزاعی در چهارمین بی ینال تهران حضور یافت و به اتفاق ژازه طباطبایی به طور مشترک جایزه نخست این بی ینال را کسب کردند -1343-.

حضور وی در اداره فرهنگ و هنر چند ماهی بیشتر نپایید- و برای امرار معاش فعالیت در حرفه گرافیک را ترجیح داد. ابتدا با اختصاص اتاقی در گالری صبا کار را شروع کرد.

کامران کاتوزیان در سال 1343 مجددا به امریکا رفت. یک سال آنجا ماند و سپس به ایران برگشت و نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری صبا در حالی برپا کرد که با آغاز سومین سال فعالیت گالری صبا مصادف می‌شد.

به توصیه و تشویق مهندس سیحون- بدون کنکور در رشته معماری دانشکده هنرهای زیبا ثبت‌نام می‌شود. دو سالی این رشته را ادامه می‌دهد -1344- 1346- ولی سرانجام آن را ناتمام رها می‌کند. در این فاصله یک بار به عنوان نماینده ایران در بی ینال پاریس -1343- و یک بار نیز در بی ینال ونیز -1345- شرکت می‌کند. در همین فاصله نیز از سوی گروه صنعتی بهشهر به عنوان مدیر تبلیغات به کار دعوت می‌شود.

کاتوزیان بعد از مدتی دفتر تبلیغاتی آوانگارد را راه می‌اندازد.

ظاهرا دلمشغولی نقاشانه کاتوزیان تا پیش از سال 1357 در دو عرصه نقاشی آبستره و نقاشی به صورت -پاپ آرت- تداوم می‌یابد.

رکودی که در سال‌های آغازین پس از انقلاب در عرصه گرافیک به وجود آمد- شرکت آوانگارد را به تعطیلی کشاند. بنابراین- کاتوزیان برای سه یا چهار سالی از ایران رفت و بعد- که به ایران بازگشت- به اتفاق خانم رادپی شرکت تبلیغاتی کارپی -ترکیبی از دو اسم کاتوزیان و رادپی- را- راه انداختند -1365- 1375-. شرکت کارپی با راه اندازی بنرها و بیلبوردهای تبلیغاتی در سطح تهران- چهره‌ای تازه به این شهر بخشید. این شکل تبلیغات شهری بسیار مورد استقبال قرار گرفت و خیلی زود شرکت کارپی صاحب ده‌ها بیلبورد در سطح تهران شد. اما سرانجام این شرکت در پی انتشار مقاله‌ای در یکی از روزنامه‌های کشور تعطیل شد.

فعالیت نقاشانه کاتوزیان در طول دهه 60 به بعد باز هم کمتر از سابق شد. از این به بعد نقاشی به شیوه پاپ آرت را کاملا کنار گذاشت و صرفا به نقاشی آبستره پرداخت. نمایشگاهی از آثارش را در سال 1368 در ‘گالری کرته’ برپا کرد و نمایشگاه بعدی او با فاصله‌ای بیست ساله در نگارخانه ماه ومهر برگزار شد.

 

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

نقدونظرهای مثبتی که نسبت به نمایشگاه نقاشی‌های اخیر او صورت گرفته- حاکی از استمرار ذهنیت خلاق و هنرمندانه‌ای است که زبان تصویر را به خوبی می‌شناسد و در هر جایگاهی مناسب با آن- از این زبان بی بهره می‌برد.

آیدین آغداشلو درباره آخرین نمایشگاه وی این طور اظهار نظر می‌کند: وقتی قرار شد آثار تازه کامران کاتوزیان را تماشا کنم- نمی‌دانستم انتظار دیدن چه نوع مجموعه‌ای را باید داشته باشم و پس از انزوای چندساله او و دوری سالیان اخیر من از نمایشگاه‌های نقاشی- ارتباط میان هنرمند و مخاطب چه صورتی خواهد یافت؟ اما وقتی دیدم- آسوده شدم که نقاشی‌ها- در وجهی بسیار جدی و حرفه ای- تداوم معنا و دستاورد گذشته او را دنبال کرده بودند و آن شدت حرکت قلم مو و رنگ گذاری جسورانه- گیرم کمی‌ ملایم‌تر- همچنان جاری و باقی و مداوم بود. تعلق و وابستگی قدیمی ‌و همیشگی کامران کاتوزیان به مکتب اکسپرسیونیزم انتزاعی سال‌های 50 میلادی نیویورک- که هیچ کاستی نگرفته است- و با گوشه چشمی ‌به کارهای پرتلاطم کلاین یک سره جهان شخصی و خاص خود را دنبال و بنا می‌کند.

کامران کاتوزیان درباره فعالیت نقاشانه خود می‌گوید: به طورکلی- من یک نقاش آبستره کار هستم. اگر در مقطعی پاپ را تجربه کردم- مربوط به دوره جوانی- ماجراجویی و تجربه بود- دوره ای شیرین که چندان هم دور از نقاشی‌های آبستره نبود. و وقتی که مجددا به آبستره برگشتم- طبعا کارهایم پخته تر شده- و فرمالیسم و ترس و واهمه ای -معمولا فرمالیسم نتیجه ترس و واهمه است- که قبلا بود- به تدریج ول شد. حالا آزادی کامل را در هنگام کار احساس می‌کنم و همه آن مسایلی را که قبلا از نظر تکنیکی باید رعایت می‌کردم تا کار درست از آب درآید- دیگر ناخودآگاه اتفاق می‌افتد. قبلا باید حواسم کاملا جمع می‌بود تا کار خوب پیش برود- همه زور تابلو یک طرف نیاید- رابطه رنگ‌ها – فرم‌ها و نورها با یکدیگر درست باشد- ولی الآن آن دقت خودبه خود هست و در کار شکل می‌گیرد. هر کاری که می‌کنم- دیگر به نظرم درست می‌آید و تا جایی آن را ادامه می‌دهم که کار تمام شود.

برخی از سوابق حرفه‌ای:

– برنده چهارمین بی ینال تهران -1343-
– شرکت در بی ینال پاریس -1344-
– شرکت در بی ینال ونیز -1345-
– شرکت در جشنواره بین المللی هنر- واشنگتن -1356-
– برگزاری پنج نمایشگاه انفرادی
– موسس گالری صبا -1343– شرکت تبلیغاتی آوانگارد -1350- و شرکت تبلیغاتی کارپی -1365-
– تدریس گرافیک در دانشکده هنرهای تزیینی -1346- 1348- و دانشگاه آزاد -1369- 1371-

مکتوبات درباره کامران کاتوزیان

جشن‌نامه هفتاد سالگی کامران کاتوزیان- آرش تنهایی
کتاب -۱۰۰ آگهی مطبوعات- فرشید پارسی کیا

برخی از آثار کامران کاتوزیان

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

 

 کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

 

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

 

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

 

کامران کاتوزیان
کامران کاتوزیان

 

منبع :

tavoosonline.com

همشهری آنلاین

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

سالار عقیلی

سالار عقیلی – Salar Aghili

سالار عقیلی خواننده موسیقی سنتی ایرانی و دانش‌آموخته هنرستان موسیقی سوره و نیز دارای مدرک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج + هشت =