پاول کله - Paul Klee - اجتماع اندیشه
خانه / هنر / اکسپرسیونیسم / پاول کله – Paul Klee

پاول کله – Paul Klee

پاول کله
پاول کله

پاول کله نقاش- طراح- معلم- و نویسنده سوییسی با ملیت آلمانی بود-به سبب نواندیشی- تخیل آزاد- پرکاری و تنوع آثارش- یکی از شخصیت‌های برجسته هنر مدرن به‌شمار می‌آید- و در کارش از سبک‌های مختلف هنری- از جمله- هیجان‌نمایی -اکسپرسیونیسم- کوبیسم و سوریالیسم تاثیر گرفت

زندگی پاول کله

پاول کله در ۱۸ دسامبر ۱۸۷۹ در یکی از محلات فقیر شهر برن سویس- در خانواده‌ای موسیقیدان به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو موسیقیدان بودند.
او در رشته ادبیات تحصیل کرد و سپس برای تحصیل در رشته نقاشی به آلمان رفت- در سالهای ۱۸۹۸–۱۹۰۱ در آکادمی مونیخ نقاشی آموخت. او در باواریا و نزد کنیر با اصول طراحی و نقاشی آشنا شد و بعد در آکادمی هنرهای زیبا تحت نظارت و آموزش فرانتز فون اشتوک قرار گرفت. پل کله پس از سه سال آموزش در سال 1901 به همراه دوست مجسمه سازش هرمان هالر راهی ایتالیا شد. در آنجا از آبزیگاهی که دورن زیست‌شناس ساخته بود دیدن کرد که زمینه بررسی‌های او پیرامون زندگی موجودات زیر دریاها در دریای مدیترانه شد.

در ۱۹۰۵ برای نخستین بار از پاریس دیدن کرد- در ۱۹۰۶ ازدواج کرد و ساکن مونیخ شد- در ۱۹۰۷ پسرش فلیکس به دنیا آمد. در ۱۹۱۰ پنجاه و شش کار گرافیکی خود را در برن- زوریخ و وینترتور نمایش داد. با گروه سوارآبیفام ارتباط یافت -۱۹۱۱- و در نمایشگاه برپا شده توسط این گروه آثارش را ارایه کرد -۱۹۱۲-. در۱۹۱۲ در دومین نمایشگاه سوارکار آبی شرکت کرد.  پاول کله به شدت تحت تاثیر تجربه‌های کوبیست‌ها قرار گرفت که در سال ۱۹۱۲ در پاریس فرصت آشناییشان را پیدا کرده بود. به نظر او این تجربه‌ها- بیش از راهیابی به شیوه‌های جدید بازنمایی واقعیت- راه دست یابی به امکانات نوین بازی با فرم‌ها را نشان می‌داد.

در۱۹۱۴ به تونس سفر کرد. در ۱۹۱۶–۱۹۱۸ در ارتش خدمت کرد. از۱۹۲۱–۱۹۳۱ در باهاوس در وایمار و دسایو درس هنر داد- سپس تا۱۹۳۳- که برای فرار از حملات نازیها رهسپار سویس شد- در آکادمی دوسلدورف مقام استادی خود را حفظ کرد. در ۱۹۳۵ نمایشگاه مرور آثار خود را در خانه هنر مدرن برن برپا کرد. او در کار تعلیم بسیار جدی و پرشور بود. -دفتر طراحی آموزشی- و نوشته‌های نظری‌اش زمینه‌ساز روش‌های نوین آموزش هنر بوده‌اند.

به بیماری مبتلا شد. در ۱۹۴۰ کمی قبل از مرگش- نمایشگاه بزرگی را از آخرین کارهایش برپا کرد. پل کله هنرمندی نواندیش بود که به سبب تخیل خلاق و آفرینش گسترده و متنوعش- یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های هنر مدرن به‌شمار می‌آید.

پاول کله -نقاش- طراح- معلم- و نویسنده سوییسی به سبب نواندیشی- تخیل آزاد- پرکاری و تنوع آثارش- یکی از شخصیت‌های برجسته هنر مدرن به‌شمار می‌آید. مراحل تحول کارش را می‌توان با اکسپرسیونیسم- داداییسم- سورریالیسم- و اکسپرسیونیسم انتزاعی پیوند داد- ولی خود او در هیچ‌یک از جنبش‌های نامبرده- عملا- شرکت نداشت.

نخستین مشق‌های مدادی کله در موضوع منظره- به دهه ۱۸۹۰- مربوط می‌شوند- و جستجویی کمابیش -امپرسیونیسم‌ گونه- را بازمی‌تابند -مثلا: در عرض الفنو ـ ۱۹۸۷-. در مرحله بعد- باسمه‌هایی در مضامین گرتسک ساخت -مثلا: قهرمان با یک بال ـ ۱۹۰۵-. دقت و مهارت رسامی- و حضور عنصری بیانگری در این آثار- ریشه در سنت اروپای شمالی داشتند. بعدا- منظره‌ها و تک‌چهره‌هایی با مرکب کشید -مثلا: مرد جوان در حال استراحت ـ ۱۹۱۱-. تماس او با کاندینسکی- مارک- ماکه- و سپس دلونه- و دیدارش از تونس- به رهایی از قید انضباط تک‌رنگی انجامید. نقاشی‌های آبرنگ‌اش با رنگ‌های درخشان- حاکی از ورود آگاهانه او به قلمرو رنگ ناب بود -۱۹۱۴–۱۹۱۶-.

این سرآغازی بود برای آفریدن یک سلسله شعرهای تصویری نمونه- که ـ برخلاف آثار پیشگامان نقاشی انتزاعی ـ پیوندی را با واقعیت جهان برونی حفظ می‌کردند. در پرده‌هایی چون ماجرای یک بانوان جوان -۱۹۲۲- به‌شیوه خاص خود در کاربست رنگ‌های لطیف و خط‌های سیال دست یافت. او رنگ را نیروی قرار گرفت- و دست به ترجمه مقاله او درباره نور زد. به اتفاق ماکه به تونس سفر کرد -۱۹۱۴-. در دوران جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد. آثارش را در نگارخانه دادا -زوریخ- به نمایش گذاشت -۱۹۱۷-.

پاول کله
پاول کله

او رنگ را نیروی عاطفی- و خط را تعیین‌کننده عمل نقاشی می‌دانست- و در آثارش از وسایل هنری مختلف و قالب مختلط بهره می‌گرفت.

پاول کله- هیچ‌گاه- به بازآفرینی جهان برونی نمی‌پرداخت- ولی بر طبیعت- هم‌چون سرمشقی برای سازماندهی عناصر صوری هنر- تکیه می‌کرد. او به منظور ارایه تصویرهای ذهنی- خویشتن را یک‌سره به قدرت القایی عناصر تصویری می‌سپرد. هم‌چون کودکان- تصویر را بدون هیچ مقصود معین آغاز می‌کرد.

در جریان عمل نقاشی- خاطره یا تداعی یا چیز بازشناختی رخ می‌نمودند. به سخن دیگر- هویت کنش تصویری با تجربه‌ای عینی یا انگاری ذهنی معین می‌شد. تصویر پدید شده- گاه ممکن بود با عنوانی استعاری معنای مضاعف شاعرانه یا فلسفی نیز به‌خود گیرد -مثلا سوتفاهم بر زمینه سبز ـ ۱۹۳۰- مرگ و آتش ـ حدود ۱۹۴۰-.

او می‌کوشید حالت‌های متغیر روانی را که از کل تجربه -خود- با جهان ناشی می‌شود- از طریق تصویرهایش انتقال دهد. اصول هنر و آموزش کله- به‌روشنی- در قیاس استعاری او از هنرمند و تنه درخت بیان شده‌اند- الگوی رشد- همانا الگوی طبیعت -یعنی سرچشمه صور و انگارهای هنرمند- است. این طرح کلی در رشد شاخه‌ها و غنچه‌ها انعکاس می‌یابد- ولی در شکوفایی نهایی -که اثر هنری است– صورت طبیعت به‌واسطه غنای استعدادهای ذهنی هنرمند تغییر می‌کند. بدیهه‌سازی- در این میان- اهمیتی بسیار دارد: اثر هنری- به روال کار کودکان- در روندی خود به‌خودی شکل می‌گیرد- یعنی هنرمند فقط ناهشیارانه هادی آن است.

آثار پاول کله

از جمله دیگر آثارش: کمدین -۱۹۰۴- اهریمن بر فراز کشتی‌ها -۱۹۱۶- منظره و پرندگان -۱۹۱۹- دستگاه جیک‌جیک -۱۹۲۲- ماهی زرین -۱۹۲۵– کشتی بخاری و قایق‌های بادبانی در غروب -۱۹۳۱- باغبان زیبا -۱۹۳۹- است.

مرگ

پاول کله در ۲۹ ژوین ۱۹۴۰ میلادی -۶۰ سال- در مورالتو- سوییس درگذشت.

برخی از  آثار

پاول کله
پاول کله

 

پاول کله
پاول کله

 

پاول کله
پاول کله

 

پاول کله
پاول کله

 

منبع :

www.artgolestan.ir

آکاایران

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

سالار عقیلی

سالار عقیلی – Salar Aghili

سالار عقیلی خواننده موسیقی سنتی ایرانی و دانش‌آموخته هنرستان موسیقی سوره و نیز دارای مدرک …

4 دیدگاه

  1. با سپاس و قدردانی فراوان مطلب مفید و ارزنده ای بود موفق و پیروز باشید

  2. سپاس از مطالب مفید سایتتون مطالب سایت شمارو دنبال خواهم کرد موفق و موید باشید

  3. سپاس از مطالب مفید سایتتون مطالب سایت شمارو دنبال خواهم کرد موفق و موید باشید

  4. هدف ماهم مفید بودن نوشته ها برای شما عزیزان است و استفاده ی شما برای ادامه کار اجتماع اندیشه به ما دلگرمی می دهد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − چهار =