خانه / نام آوران / لویی داگر – Louis Daguerre

لویی داگر – Louis Daguerre

لویی داگر
لویی داگر

لویی داگر با نام کامل لویی ژاک مانده داگر هنرمند و فیزیک‌دان فرانسوی بود که برای اختراع فرایند داگریوتیپ در عکسبرداری شناخته شده‌است- اولین عکس دایمی در سال ۱۸۲۶ توسط جوزف نیسفر نیپس- بر اساس کشف پدیده‌ای توسط جان هنریش شولتز -۱۷۲۴- ایجاد شد

زندگی لویی داگر

لویی داگر در ۱۸ نوامبر ۱۷۸۷ در کورمی آن پریزیس- وال دواز- فرانسه به دنیا آمد. خانواده‌اش از طبقه متوسط پایین محسوب می‌شدند- پدرش دفترنویس املاک خالصه سلطنتی در شهر ارلیان بود. دانش‌آموزی داگر جوان در چهارده سالگی پایان یافت. وی را به مدت سه سال در دفتر یک معمار به کارآموزی گماشتند و او در این مدت نقشه کشی و اصول پرسپکتیو را به خوبی آموخت. سپس به شاگردی دگوتی -‏Degotti‏- طراح معروف دکور تیاتر و اپرا درآمد و این دوره کارآموزی دوم نیز سه سال طول کشید. لویی داگر سپس دستیاری یک دکورساز مشهور دیگر به نام پره وست – ‏Prevost‏ – را برعهده گرفت و 9 سال با او همکاری کرد. در سال 1813 وقتی داگر از پره وست جدا شد خودش دیگر طراح قابل و مبتکری بود که کارش را تماشاگران تیاتر و اپرا می‌پسندیدند.

یکی از نخستین کسانی که سعی کرد تصویر تشکیل شده در اتاقک تاریک را -ثابت- کند- فرانسوی دیگری به نام -ژ.ن. نیپس- بود. او از ماده ای به نام -اسفالتوم- یا -قیریهودا- که حلالیت آن در برخی از محلول‌ها پس از قرار گرفتن در معرض نور کم می‌شد استفاده کرد.

لویی داگر در حوالی سال 1822 تصویری کم و بیش دایمی از اتاقک تاریک به دست آورد. شاید عکس او را بتوان نخستین عکس دانست- اما تصویر به دست آمده رضایت‌بخش نبود و روش تهیه‌اش کارآیی نداشت. در همین زمان- داگر با نمک‌های نقره که می‌دانست حساسیت بیشتری به نور دارند دست به آزمایش طرح‌های خود می‌زد. وقتی از کار نیپس مطلع شد با او تماس گرفت و با یکدیگر شریک شدند. هنوز چندی از این شراکت نگذشته بود که نیپس – در سال 1833- فوت کرد و اگر چه داگر سرپرستی پسر نی‌ییبس- ایزیدور- را به عهده گرفت- اما به تنهایی به کار ادامه داد.

لویی داگر صفحه‌هایی از مس نقره اندود بسیار صیقلی تهیه می‌کرد و آنها را در معرض بخار ید که بر صفحه‌ها لایه نازکی از یدید نقره تشکیل می‌داد می‌گذاشت. داگر با استفاده از اتاقک تاریک- این صفحه‌ها را در معرض نور قرار می‌داد و تصویر محوی به دست می‌آورد. وی روش‌های گوناگون سعی کرد این تصویر را روشن‌‌تر سازد- اما موفقیت چندانی نداشت. روزی صفحه مصرف شده‌ای را که فقط تصویر بی‌رنگ و رویی بر آن نقش بسته بود و قصد داشت آن را برای مصرف مجدد تمیز کند- در اشکافی -قفسه در دار که در آن ظرف و… گذارند- شکاف- که مواد شیمیایی مختلفی در آن بود قرار داد. پس از چندین روز لویی داگر صفحه را برداشت و در کمال شگفتی مشاهده کرد که تصویر پررنگی بر سطح آن ایجاد شده است.

این از تصادفی که اتفاق افتاد. حال بپردازیم به اکتشافی که از -ذکاوت- و -ذهن مستعد- داگر سرچشمه گرفت. لویی داگر نتیجه گرفت که یک یا چند ماده از مواد شیمیایی درون اشکاف باید به نحوی تصویر را پر رنگ کرده باشند. به این سبب هر روز یکی از مواد شیمیایی را از اشکاف برمی‌داشت و صفحه یـدید نقره مصرف شده‌ای را در آن قرار می‌داد. وقتی تمام مواد شیمیایی را از اشکاف خارج کرد- باز هم تصاویر پررنگ می‌شدند! وقتی اشکاف را دقیق‌تر بررسی کرد- چند قطره جیوه را که از دماسنج شکسته‌ای بیرون ریخته بودند روی یکی از قفسه‌ها پیدا کرد.

داگر نتیجه گرفت که بخار جیوه علت پررنگ شدن تصویراست و اندکی بعد این را به تجربه اثبات کرد. نتیجه این اکتشاف -داگریوتیپ- بود- از آن پس تصویر برداران- عکس‌های محو خود را با قرار دادن صفحه مصرف شده بر بالای فنجانی از جیوه که در حدود 75 درجه سانتیگراد حرارت داده شده بود ظاهر می‌کردند.

 

لویی داگر
لویی داگر

لویی داگر ضمن شرح چگونگی کشف روش جیوه‌ای- در آن هنگام که آزمایش‌هایی روی ترکیبات جیوه انجام می‌داد- گفت: -تنها یک قدم کوتاه با بخار جیوه فلزی فاصله داشتم و بخت بلند باعث شد همان یک قدم را بردارم.- -متاسفانه به دلیل خواص سمی شدیدی که اکنون برای بخار جیوه شناخته شده است- در آن زمان بسیاری از داگریوتیپ کاران گرفتار بیماری‌های سختی می‌شدند و حتی عده‌ای به مرگ زودرس می‌مردند.

داگر یوتیپ یک عکس مثبت مستقیم بود. وقتی یدید نقره در جاهایی که نور رسیده بود تجزیه شیمیایی پیدا می‌کرد- جیوه با نقره آزاد شده مخلوط می‌شد و مـلغمه -فلزی که با جیوه ترکیب شده- روشنی به وجود می‌آمد. در قسمت‌هایی که نوری نتابیده بود- یدید نقره در مراحل بعدی شسته می‌شد. وقتی زمینه تاریکی در آینه صفحه نقره اندود اولیه منعکس می‌شد- ملغمه نقره و جیوه تصویر روشنی ایجاد می‌کرد -اگر داگریوتیپی را در زمینه‌ای روشن- مثلا زیر نور چراغ یا آسمان روشن ببینید- تاریک و روشن تصویرمعکوس می‌شود-. روشی که در ابتدا برای برداشت یدید نقره دست نخورده استفاده می‌شد- شست‌وشویی ساده با محلول نمک -کلرید سدیم معمولی- بود- اما وقتی معلوم شد تیوسولفات سدیم -هیپو- عامل -ثابت‌کننده- بهتری است- روش شست‌وشو بهبود پیدا کرد.

بزرگ‌ترین دستاورد لویی داگر در کار طراحی دکور به وجود آوردن دیوراما -‏Diorama‏- بود- تماشاخانه‌ای که مردم صرفا برای مشاهده پرده‌های نقاشی عظیم آن – هر یک در حدود 14 در 22 متر- بلیت می‌خریدند. داگر در ابتدا با کنترل نور روز که از دریچه‌های سالن از لابه‌لای کرکره‌هایی که دستیارانش باز و بسته می‌کردند به نقاشی‌ها می‌تاباند جلوه‌های متفاوتی از ساعات روز و شب را پدید می‌آورد و بینندگان را مسحور واقع نمایی چشم‌اندازهای خود می‌کرد.

در سال‌های بعد وقتی روشنایی با چراغ گاز نیز مرسوم شد- داگر نورپردازی مصنوعی را نیز به جلوه‌های تصویری دیوراما افزود. ابتکاری‌ترین کارش ترسیم دو چشم‌انداز متفاوت در دو طرف پارچه نازک و تور مانند دکور بود که اول یکی و بعد با تغییر نور چشم‌انداز دوم نمایان می‌شد. ‏دیوراما در سال 1822 در پاریس افتتاح و چون با اقبال عامه مردم روبه‌رو شد سال بعد شعبه آن را در لندن نیز برپا کردند.

مرگ

داگر در ۱۰ ژوییه ۱۸۵۱ در بری-سور-مرن- ۱۲ کیلومتری پاریس- در اثر حمله قلبی از دنیا رفت. داگر یکی از ۷۲ نفری است که نامشان بر روی برج ایفل نوشته شده‌است.

 

منبع :

بیتوته

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

آراپیک باغداساریان

آراپیک باغداساریان – Arapic Baghdasariyan

آراپیک باغداساریان کاریکاتوریست- طراح گرافیک- کارگردان و مترجم ایرانی بود -آراپیک در اواخر عمر کوتاه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + 18 =