خانه / نام آوران / حسین زنده‌رودی – Hossein Zenderoudi

حسین زنده‌رودی – Hossein Zenderoudi

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

حسین زنده‌رودی که در خارج از ایران با نام شارل حسین زنده‌رودی شناخته می‌شود- نقاش معاصر ایرانی است- او از بنیانگذاران مکتب سقاخانه و پیشگامان شیوه نقاشی خط در ایران است و با استفاده از نمادهای هنر سنتی ایران و همچنین خوشنویسی- روشی تازه را در هنرهای تجسمی ایران به وجود آورد

زندگی حسین زنده‌رودی

حسین زنده‌رودی در 20 اسفند ماه 1316 در تهران و در خانواده ای مذهبی متولد شد. او کودکی را با عشق وعلاقه به نقاشی گذراند و به تشویق اقوام و دوستان- با وجود مخالفت پدر و مادر در سال ۱۳۳۵ در هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران تحصیل کرد.

زنده‌رودی پس از گذراندن دانشکده و نمایش آثارش در آتلیه کبود- ۱۳۳۸ نمایشگاهی در پاریس تشکیل می‌دهد و از ۱۳۴۰ در آنجا مقیم می‌شود و گه گاهی نمایشگاهی از آثار خود در گالری‌های تهران ترتیب می‌دهد. اگرچه پیش از زنده‌رودی- گروهی از نقاشان با خط و خوشنویسی بازی‌هایی کرده و از آن به صورت‌هایی در تابلوهای خود بهره جسته بودند- اما زنده‌رودی نخستین کسی است که به شکلی جدی از موتیف خط برای ایجاد کمپوزیسیون‌های ریتمیکش- در نقاشی نو بهره جسته. او هوشمندانه ظرفیت پلاستیک خط نسخ و نستعلیق را شناخت. با دیدن آثاری که هنرمندان خط و نشانه پرداز چینی و ژاپنی و کشورهای عربی در زمینه نقاشی خط آزموده بودند- با نگاهی دیگر به سنت هنر تزیینی ما در تذهیب و سرلوحه کتاب‌ها- سیاه مشق‌ها- دعانوشته‌ها و اوراد و طلسم‌های چاپی و خطوط کتیبه و کاشی و نقوش تصویری اسطرلاب‌ها- بر آن شد از این مایه و جوهره در نقاشی خود سود بجوید. وی- برخلاف خوشنویسانی که بعدها به این موج پیوستند- بر این باور نبود که خوشنویسی و خط نویسی هنر است و صرف بازی با ترکیب آن- به خلق تابلو نقاشی می‌انجامد- بلکه از خط فارسی -درواقع حروف عربی- در ترکیب بندی نقاشی خود استفاده می‌کرد.

حسین زنده‌رودی در تابلوهای اولین نمایشگاه خود- مجموعه ای از اعداد و حروف را در ترکیب بندی هندسی رنگینی- که شباهت به اندام‌های انسانی می‌برد- جا داده بود. نوع استفاده از این اعداد و حروف- تقسیم بندی تابلوها و فضای حاصل- یادآور اوراد و طلسمات کتاب‌های کهنه خطی بود. بعدها کار خود را به نحو دیگری پی گرفت و به حروف و تکرار آن برای ساختن ریتم و‌هارمونی لازم برای کمپوزیسیون‌های رنگین خود پرداخت. در این کار- گاه پاره‌های رنگ- حوزه‌هایی بودند که حروف را در خود جا می‌دادند و گاه حروف حامل رنگ پاره‌ها بودند. بعدها حروف مستغنی از رنگ- ایجاد کمپوزیسیون را برعهده گرفتند.

پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و آثارش را در -آتلیه کبود- به نمایش گذاشت- او بی تردید از مهمترین چهره‌های مکتب سقاخانه محسوب می‌شود هرچند او در مصاحبه با دو هفته نامه تندیس این نسبت داشتن با مکتب را نفی می‌کند و سقاخانه را مترادفی با نام خودش می‌داند. حسین زنده‌رودی در سال ۱۳۵۱ قرآنی نفیس با طرح‌های رنگی را از طرف انتشارات -کلوب کتاب- در پاریس منتشر کرد که جایزه -زیباترین کتاب در سال جهانی کتاب- از طرف یونسکو به آن تعلق گرفت. آثار حسین زنده‌رودی در موزه‌های متعددی نگهداری می‌شود. سه دهه پس از انقلاب گالری هما نخستین بار آثار این هنرمند را در کلکسیون‌های مختلفی در معرض دید علاقه‌مندان قرار داد. از جمله این دوره‌ها می‌شود به نمایش سری مهرهای زنده‌رودی در این گالری در همکاری با فریدون آو اشاره کرد. موزه بریتانیا در اردیبهشت ۱۳۹۲ بزرگداشتی به احترام این هنرمند و با سخنرانی ونیا پورتر برگزار کرده است.

زنده رودی در طول دوران فعالیت خود سبک های مختلفی را تجربه کرد- از جمله سوریال-فیگوراتیو به سبک سقاخانه-آبستره -انتزاعی- و نمادگرایی عربی.

او از پیشگامان شیوه نقاشی خط درایران است و با استفاده از نمادهای هنرسنتی ایران و خوشنویسی- روشی تازه را در هنرهای تجسمی ایران پدید آورد.

آثار زنده رودی در موزه هنرهای معاصر تهران- موزه هنرهای زیبا -موزه جهان نما- موزه هنرهای معاصر کرمان- موزه هنرمدرن پاریس- موزه هنرمدرن نیویورک- موزه هنرهای مدرن آلبرگ دانمارک- موزه رتردام هلند- مرکز ژرژپمپیدو- مرکزتورین- مرکز فرهنگی مالمو در سوید وبسیاری از مجموعه های خصوصی در ایران و خارج از کشور نگهداری می شوند.

همچنین دایره المعارف هنر گران لاروس- فرهنگ هنر مدرن معاصر-انتشارات هازان- وفرهنگ جامع نقاشی اوربر بخشی را به معرفی حسین زنده رودی اختصاص داده اند.

 

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

سبک نقاشی زنده‌رودی

حسین زنده‌رودی از ابتدا نقاشی‌های خود را با اعداد و حروف و تکرار آن‌ها خلق کرد. در آثار وی چهار عنصر آب- خاک- باد- و آتش مورد توجه قرار گرفته‌اند. هنرشناس فرانسوی ژان کلود کاریر معتقد است: -گام نهادن در آثار زنده‌رودی به معنای ترک اشکال و محیطی است که به طور معمول در آن زندگی می‌کنیم.

آثار حسین زنده‌رودی در حراج بین‌المللی کریستی

در چهارمین حراج بین‌المللی کریستی-۱۱اردیبهشت ۱۳۸۷- که در دبی برگزار شد- تابلو نقاشی‌خط -چهار باغ- حسین زنده‌رودی به مبلغ یک میلیون و ۶۰۰هزار دلار فروخته شد که رکورد گران‌ترین تابلو نقاشی مدرن در تاریخ نقاشی ایران است.

آثار در موزه

موزه هنرهای معاصر تهران
موزه هنرهای معاصر شهرداری پاریس
مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو- پاریس
مرکز ملی هنرهای معاصر پاریس
موزه بریتانیا- لندن
موزه هنر مدرن نیویورک
موزه وورو وللکن کوند- رتردام- هلند
مرکز تحقیقات زیبایی‌شناسی تورین- ایتالیا
موزه هنرهای معاصر عمان- اردن
موزه اشتاتن لوپنهاک- دانمارک
موزه هنرهای زیبا- شودوفن- سوییس
مرکز فرهنگی مالمایو- سوید
موزه هنرهای مدرن آلبورگ- دانمارک

جوایز

۱۳۳۷-انجمن ایران و آمریکا- تهران
۱۳۳۹- جایزه اول نمایشگاه دو ساله پاریس
۱۳۴۰- جایزه نمایشگاه دو ساله پاریس
۱۳۴۱- جایزه نمایشگاه دو ساله ونیز
۱۳۴۲- نشان افتخار از نمایشگاه دو ساله سایوپایولو- برزیل
۱۳۴۹- نشان افتخار مرکز بین‌المللی تحقیقات زیبایی‌شناسی تورین- ایتالیا
۱۳۵۰- انتخاب به عنوان یکی از ده هنرمند زنده معاصر در منتخب نقد منتشر شده توسط نشریه فرانسوی شناخت هنر

برخی از آثار حسین زنده‌رودی

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

 

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

 

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

 

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

 

حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی

 

 

منبع :

blog.arthibition.net

همشهری آنلاین

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

آراپیک باغداساریان

آراپیک باغداساریان – Arapic Baghdasariyan

آراپیک باغداساریان کاریکاتوریست- طراح گرافیک- کارگردان و مترجم ایرانی بود -آراپیک در اواخر عمر کوتاه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − یازده =