ایگور استراوینسکی - Igor Stravinsky - اجتماع اندیشه
خانه / ادبیات / سبک های ادبی و هنری / ایگور استراوینسکی – Igor Stravinsky

ایگور استراوینسکی – Igor Stravinsky

ایگور استراوینسکی
ایگور استراوینسکی

ایگور استراوینسکی با نام کامل ایگور فیودورویچ استراوینسکی آهنگساز روس است که به عقیده بسیاری یکی از تاثیرگذارترین و مهمترین آهنگسازان قرن بیستم محسوب می‌شود- آثار اولیه وی اغلب ساخته هایی کلاسیک – مدرن بودند- او بر سه نسل آهنگسازان تاثیر گذاشت و الهام بخش بسیاری از نقاشان – نویسندگان و طراحان رقص و باله بود

زندگی ایگور استراوینسکی

ایگور استراوینسکی در ۱۷ ژوین ۱۸۸۲ در لومونوسف شهری کوچک نزدیک سن پترزبورگ روسیه در سواحل جنوبی خلیج فنلاند به دنیا آمد و در محیطی آکده از موسیقی نشو و نما کرد . پد‌‌رش خوانند‌‌ه‌ی اپرای سلطنتی نمایشخانه‌ی مارینسکی بود‌‌. ورود‌‌ین -آهنگساز گرجی‌ـ‌روس- و د‌‌استایوفسکی د‌‌وستان خانواد‌‌گی‌شان بود‌‌ند‌‌. پس از مدتی با تشویق پدر- تحت آموزش ریمسکی کورساکوف قرار گرفت. تحصیلات ابتدایی خود را در حرفه‌ای غیر از موسیقی آغاز کرد.

نچه ایگور خردسال را در هشت سالگی طلسم کرد و یکسره به موسیقی کشاند- تماشای باله زیبای خفته چایکوفسکی بود- چنان که در چهارده سالگی- توانست کنسرتوی سل مینور مندلسون را اجرا کند.

او همانند بسیاری از موسیقی دانان بزرگ روسی تحصیلات ابتدایی خود را در حرفه ای غیر از موسیقی آغاز کرد. او به اصرار خانواده به تحصیل حقوق در دانشگاه سنت پیترز بورگ پرداخت و پس از آن قبل از شروع به کار حرفه ای در موسیقی ازدواج کرد.

پدرش و مادرش خواننده نسبتا- معروف اپرا بودند و هرچقدر در دوران کودکی سعی کردند به او موسیقی بیاموزند او موضوع را شوخی و تفریح می انگاشت و عملا- مشخص بود که او در موسیقی پیش رس نمی باشد. مقدمات تیوری موسیقی را نزد خود آموخت و برای پیانو معلم داشت. بسیاری معتقد هستند که اگر او در دانشگاه با پسر ریمسکی کورساکف آشنا نمی شد ورود جدی او به عرصه موسیقی سالها به تاخیر می افتاد.

اغلب ملودی هایی را که به ذهنش می رسید در دم ثبت می کرد بگونه ای که پس از چندی تعداد زیادی از این کارهای ثبت شده در اختیار داشت. روزی دوستش برای او امکان ارایه کارهایش به ریمسکی کروساکف را فراهم آورد و متاسفانه نظر ریمسکی به کار های او این گونه بود : -بهتر است به تحصیل حقوق ادامه دهی-. اما به او پیشنهاد داد اگر مایل است می تواند برای فراگیری هارمونی و کنترپوان نزد وی آید.

شاخصه های ممتاز موسیقی استراوینسکی

در واقع آثار استراوینسکی با نقاط شاخص خود مانند جلوه های ارکسترال پرنده آتش- همنواییهای خلاقانه bitonal در پتروشکا و سنکوپها و ریتمهای نامتعارف در هردو باله- زمینه را برای ظهور فاصله های ناهماهنگ -dissonance- پلی تونال -polytonal- و تکنیکهای کوبه ای شدید باله پرستش بهار مسیر را آماده کردند.

استفاده از الگوهای ریتمیک فولک مانند و تکرار شونده- ضربهای ترکیبی- پولی ریتمها -polyrhythm- و ترجیع بندها همه علامت مشخصه استراوینسکی محسوب میشوند و تعدادی از آنها فوت و فنهای خاص و بی بدیل او به شمار می آیند. استراوینسکی به کار با باله پاریس ادامه داد اما با آغاز جنگ جهانی اول و نا بسامانی موجود در روسیه که به انقلاب اکتبر انجامید- استراوینسکی مجبور شد تا با خانواده اش به سویس برود.

 

ایگور استراوینسکی
ایگور استراوینسکی

دوران جنگ

موسیقی استراوینسکی همراه با تغییر ملیتها و خط سیر پر فراز و نشیب زندگیش- دچار تحولات قابل توجهی شد. آثار اولیه او مانند Symphony in E flat- نشان دهنده تاثیرات الگوهای روس بر او هستند.

باله هایش طیف وسیعتری از تاثیرات موسیقایی از جمله تاثیر کلود دبوسی بر او را نشان میدهند. در باله پرستش بهار- استراوینسکی با نوشتن در سبک ریتمیک پیچیده و شیوه خاص هارمونیکی که شامل هارمونیهای پلی تونال -polytonal- بود- به کلی وارد فضایی تازه شد. این پیچیدگی با رفتن او به سویس به پایانی ناگهانی رسید.

استراوینسکی و دوست شاعرش شارل راموز- یک تیاتر کوچک سفری تشکیل دادند و برای امرار معاش به اجرای نمایش در دهکده ها پرداختند. ایگور با در نظر گرفتن سازی که هر یک از اعضای خانواده مینواختند- ارکستر ۷ نفری ترتیب داد و قطعاتی- از جمله داستان یک سرباز -L’Histoire du soldat- را برای آن نوشت. او ارکستر را در یک طرف صحنه و راوی را در سمت دیگر قرار داد و فضای وسط صحنه را به نمایش اختصاص داد.

زمانی که او مجددا به پاریس بازگشت- همچنان به شیوه تلخ و تاریک خود ادامه داد و به آن مایه هایی از فرمها و شیوه های قدیمی اضافه کرد که در واقع آغاز دوره مشهور نیو کلاسیک او بود. اوج این دوره را میتوان در اپرای The Rake’s Progress مشاهده کرد که برداشت مدرنی از سبک کلاسیک کمدیهای موتزارت Mozart بود.

پایان جنگ وآثاری با هنرمندان بزرگ

جنگ در سال ۱۹۲۰ به پایان رسید و استراوینسکی به پاریس بازگشت. در ۱۹۱۷ استراوینسکی در ایتالیا با پابلو پیکاسو -Pablo Picasso- نقاش نوآور اسپانیایی- آشنا شده بود که این آشنایی نه تنها به نقاشی پیکاسو از پرتره استراوینسکی منجر شد- بلکه کار مشترک در زمینه اپرا را نیز به دنبال داشت و این دو هنرمند به اتفاق لیونید ماسینLeonid Massine رقصنده و طراح رقص باله روس – در سال ۱۹۲۰ باله پولچینلا Pulcinella را روی صحنه بردند.

او با وجود اینکه علاقه اش به آهنگسازی بیشتر از اجرا بود اما در سالهای بعد به عنوان رهبر ارکستر و پیانیست به تور اروپا رفت وآمریکا در سال ۱۹۲۵ برای اولین بار شاهد حضور او بود. از آثار قابل توجه استراوینسکی در این دوره میتوان به همکاری برجسته استراوینسکی با ژان کوکتو -Jean Cocteau- شاعر و کارگردان فرانسوی برای ساختن -Oedipus Rex- در ۱۹۲۷ اشاره کرد که به عنوان هدیه برای دیاگیلف نوشته شده بود و باله -Apollon Musagete- در سال ۱۹۲۸ با ژرژ بالانشن -George Balanchine- طراح رقص نوآور روس و یکی از پایه گذاران باله آمریکا- اشاره کرد.

 

ایگور استراوینسکی
ایگور استراوینسکی

ازدواج:

در سال 1905 -دختر عمویش کاترینا را به نامزدی برگزید و در ژانویه سال بعد با او ازدواج کرد.

هشتادمین سال تولدش:

جان اف. کندی در هشتادمین سالروز تولدش با برپایی ضیافت شامی در کاخ سفید از او تجلیل کرد.

موزه ای به نامش:

برای اولین بار در جهان- موزه‌ای به نام وی در اکراین افتتاح گردید.

ادای احترام گوگل:

در سال 1388 و در روز تولدش-لوگوی موتور جست‌وجوی گوگل به سالروز تولد ایگور استراوینسکی- آهنگ‌ساز بزرگ روسی- اختصاص داده شد و شکل حروف گوگلی با الهام از نام آهنگ‌های ساخت این هنرمند تغییر کرد. همچنین در پس زمینه مجموعه حروف نیز نشانه‌هایی از فصل بهار و گل دیده می‌شد که نشان‌دهنده خلاقیت مدیران هنری گوگل بود. در این لوگو یک پرنده آتشین میان حروف گوگل در حال پرواز بود و در اطراف سایر حروف نیز نت‌های موسیقی دیده می‌شدند.نکته جالب در مورد لوگوی یک روزه گوگل این بود که با یک کلیک روی خود لوگو- تعدادی سایت و وبلاگ به کاربر معرفی می‌شد که همگی درباره استراوینسکی بود.

افتخارات:

دریافت جایزه گرمی
راهیابی به پیاده روی مشاهیر هالیوود

آثار :

بالت ها:
پرنده آتش
بوسه پریان
پتروشکا
پرستش بهار
اپر ها:
پیشرفت شن کش
هزار دستان
ادیب شهریار
سمفونی ها:
سمفونی پزوم
سمفونی در سه ماهومان
سمفونی در اوت ماژور

مرگ

در ششم آوریل سال 1971 در نیویورک سیتی و بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. پیکرش به ونیز برده شد و در گورستان سان میشل ونیز به خاک سپرده شد. اثر -رکوییم کانتیکل- -1966- وی در تشریفات نهایی انجام یافته در یک کلیسای قدیمی خوانده شد.

 

منبع :

سیتی تومب

برترین ها

ویکی پدیا

 

مطلب پیشنهادی

رافایل سانتسیو

رافایل سانتسیو – Raffaello Sanzio

رافایل سانتسیو یا رافایلو سانتی که بیشتر با اسم کوچکش رافایل شناخته می‌شود- نقاش و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × چهار =