خانه / هنر / اکسپرسیونیسم / امیل نولده – Emil Nolde

امیل نولده – Emil Nolde

امیل نولده
امیل نولده

امیل نولده – یک نقاش آلمانی بود- او یکی از اولین نقاشان اکسپرسیونیسم و یکی از نقاشان بزرگ آبرنگ قرن ۲۰ام بود- تابلوهای آواز زن جوان -۱۹۰۶- باغ گل -۱۹۰۸- باغ آنا وید -۱۹۰۷- تراکم ابر -۱۹۲۷- آفتابگردان بزرگ -۱۹۲۸- و گل و ابرها -۱۹۳۳- از مهم‌ترین آثار اوست

زندگی امیل نولده

امیل نولده در سال 1867 با نام واقعی امیل هنسن در دهکده نولده آلمان در خانواده ای روستایی به دنیا آمد. پدر و مادر او پروتستان بودند. وی مدت ها با نام واقعی اش فعالیت کرد و در سال 1902- نام محل تولد خود را به عنوان نام خانوادگی اش برگزید. از کودکی عاشق نقاشی بود اما چون پدر و مادرش دهقانان فقیری بودند به ناچار از همان خردسالی به کارگری پرداخت و هنر مورد علاقه اش را در 31 سالگی به طور جدی آغاز کرد. در سفرهایش به پاریس با جنبش امپرسیونیسم که در آن زمان مطرح بود و هنرمندان آن آشنا شد.

نولده در سال 1906 به عضویت انجمن هنرمندان آوانگارد و اکسپرسیونیست دی بروکه -پل- درآمد که در سال های ابتدای قرن بیستم در شهر درسدن آلمان تشکیل شده بود. در آن دوران- هنر مدرن درصدد کشف هنر غیر غربی بود و تاثیر زیادی از هنرهای بدوی و ساده آفریقایی گرفت. انجمن بروکه- به کشف ماسک ها- چهره های استیلیزه و ساده- زاویه دار و فرم های حیوانی با خطوط آسان پرداخت.

انفجار رنگ ها و کمپوزیسیون های عمق دار- از شاخصه های این دوره از آثار نولده است که در تابلوهایی مثل -جادوی نور- یا -زن سیگاری- به گونه ای بدیع متبلور شده است و مفاهیمی ورای منطق پلاستیک نقاشی های او را فراهم می آورد. در این تابلوها- حتی تاثیر نقاشانی چون ادوارد مونک و هودلر را نیز می توان جستجو کرد.
از دید نولده و اکسپرسیونیست هایی چون اریش هکل و ارنست لودویگ کرشنر- هنر بدوی- بسیار اصیل تر- احساس برانگیزتر- خام تر و خودانگیخته تر از هنرهای غربی بود.

تابلوهای او از گروه یاغیان یا دهقانانی با چهره های سرخ رنگ و یا فضاهای داخلی با سایه های غلی کیفیتی کاملا اکسپرسیونیستی دارند.
همکاری نولده با گروه -بروکه- چندان دوام نیافت و او خیلی زود از آنها جدا شد- اگرچه دوستی و ارتباط خود با آنها را همچنان حفظ کرد. او بعد از جدایی از گروه بروکه- در سال 1913 به همراه همسرش به آفریقا سفر کرد و در آنجا به مطالعه زندگی و عادت های مردم بومی پرداخت. حاصل این سفر مجموعه فوق العاده ای از نقاشی های آبرنگ بود.

نولده در آثار این دوره خود به ترسیم زندگی بومیان گینه جدید پرداخت و آنها را به شکلی کاملا تازه و غیرمتعارف نمایش داد. بخشی از کارهایی که در این نمایشگاه ارایه شده- بیانگر زندگی همین مردمان بومی است که در یک هارمونی با طبیعت به سر می برند.

 

امیل نولده
امیل نولده

هواداری از آدولف هیتلر

در ۹ اکتبر ۲۰۱۳ -۱۷ مهر ۳۹۲- آرشیوی قدیمی در سویس سندی یافت شد که گرایش امیل نولده را به ایدیولوژی ناسیونال سوسیالیسم -مرام حزب نازی- ثابت می‌کند. طبق سندی از سال ۱۹۳۸ که در اختیار روزنامه آلمانی -دی سایت- قرار گرفته- نقاش بزرگ اکسپرسیونیست نه تنها یک ضدسامی سرسخت بوده- بلکه به آدولف هیتلر- رهبر حزب ناسیونال سوسیالیسم آلمان- ایمان راسخ داشته است.

در این سند امیل نولده با افتخار و آشکارا از -اعتقاد- خود به -رهبر بزرگ آلمان آدولف هیتلر- سخن می‌گوید.

نقاشی به مثابه زندگی

امیل نولده: هنرمند نیازمند زیاد دانستن نیست. بهتر از همه آن است که بگذاریم او بطور غریزی کار کند و درست همانطور نقاشی کند که تنفس می کند یا راه می رود. یکی از پیشاهنگ های اکسپرسیونیسم آلمان امیل نولده است که تاثیر زیادی از لحاظ رنگ بر اکسپرسیونیسم گذاشت در واقع گویایی و نیروی بیان استعاری رنگ نولده را به نقاشی کشانید .او راه طولانی را طی کرد تا به دید رنگینی از جهان به عنوان یک نماد بیان شخصی دست یافت. نولده علاقه ای مفرط به تجسم تجربه های روانی داشت. رامبراند- گویا- دومیه نخستین شخصیت های تاثیر گذار او بودند او استادان مزبور رابه قدرت بیانی و تواناییشان در ضبط وتلخیص خصیصه روانی آدم ها می ستود. او علاقه ای شدید به نمایش ویژگی های فردی اشخاص در قالب طراحی چهره روستاییان نشان می داد این طرح ها طبیعت گرایانه بودند ولی تمایل هنرمند را به چهره های زمخت اشکار می کنند در این ها نیروهای آغازین و ازلی بر طنز کاریکاتور ساز چیره می شوند گویی نیرویی شیطانی بر این چهره ها پرتو افکنده اند و به آن ها خصلت نقابگونه بخشیده است نولده عناصر ادبی و روایی را وانهاده تا نیروی بیانی بی واسطه رنگ را بیان کند. در آغاز قرن بیستم- نهضت بزرگی بر ضد ریالیسم و امپرسیونیسم پا گرفت که آرام‌ آرام مکتب -اکسپرسیونیسم- از دل آن بیرون آمد. واژه‌ی اکسپرسیونیسم برای اولین بار در تعریف برخی از نقاشی‌های -اگوست اروه – به کار رفته است. اکسپرسیونیسم جنبشی در ادبیات بود- که نخست در آلمان شکوفا شد. هدف اصلی این مکتب نمایش درونی بشر- مخصوصا عواطفی چون ترس- نفرت- عشق و اضطراب بود. به عبارت دیگر اکسپرسیونیسم شیوه‌ای نوین از بیان تجسمی است که در آن هنرمند برای القای هیجانات شدید خود از رنگ‌های تند و اشکال کج و معوج و خطوط زمخت بهره می‌گیرد.

نگاهی به نقاشی های امیل نولده

 

امیل نولده
امیل نولده

 

امیل نولده
امیل نولده

 

امیل نولده
امیل نولده

 

امیل نولده
امیل نولده

 

امیل نولده
امیل نولده

 

منبع :

تبیان

کلوب

ویکی پدیا

مطلب پیشنهادی

میرزا آقا امامی

میرزا آقا امامی – Mirza Agha emami

میرزا آقا امامی با نام اصلی میرزا محمد مهدی امامی نقاش ایرانی و هنرمند جلدهای …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 11 =